Roermond2005
Vrijdag 22 april 2005

Toen de tourlijst van Nostradamus bekend werd en wij Roermond zagen staan, wisten we meteen: dat wordt weer gezellig! Twee jaar geleden zaten we met ons allen (Margreet, Dint, Arjen, Frank, Hans en ik) in hetzelfde hotel en daar hebben we het nog steeds over. De mensen in Roermond ook, denk ik. Paul en Marjan vonden het achteraf jammer dat zij er toen niet bij waren, maar dit jaar kregen ze een nieuwe kans.
Dit jaar zouden we het nog eens dunnetjes overdoen – één nacht maar – dus er werden 4 kamers geboekt. En een dag vrij genomen – ja, je hebt wat over voor je bandje – zodat de pret al vroeg kon beginnen.

Om iets over enen ging de Duitse delegatie van de Fanclub weg. Het ene sms-je na het andere kwam binnen: iedereen was onderweg. Spannend, vanavond zouden we ‘Nostradamus’ voor het eerst gaan zien.
Hoe lang het rijden is van Epe (D) naar Roermond? Nou, ongeveer 1x Nostradamus. Bij het theaterhotel werden we vriendelijk ontvangen en de informatie over het arrangement overhandigd. Lekker makkelijk, zo’n arrangement dachten we…..
De koffer werd op de kamer gezet en daarna gingen we het terras opzoeken. Want ja, bij ons arrangement hoorde een happy hour en dat begon met koffie met vlaai of een drankje met hapjes. Het begon al goed, want volgens de ober die ons hielp moesten we voor het happy hour naar binnen. Nou, laat dan maar zitten, het was prachtig weer, en doe ons maar een cappuccino. Even later kwam hij terug met de mededeling dat we toch ook buiten wel van het happy hour gebruik konden maken.

Rond half 4 was iedereen aangekomen en werden de vazen bier aangerukt. Vanaf dat moment heet het nummer ‘The flying squadron’: ‘drie bier’ (i.p.v. ‘three cheers’).
Aangezien Dint, Margreet, Hans en ik een arrangement hadden waar het diner bij in zat, besloten Frank, Arjen, Paul en Marjan om met ons mee te eten. De aspergetijd is aangebroken, dus laat maar komen! Nou, dit keer was het erger dan twee jaar geleden, want ze hadden nog geen asperges! Terwijl je op de weg naar Roermond langs ik weet niet hoeveel aspergevelden komt, met bordjes: verse asperges te koop. Dat hebben wij weer….. De ober kwam ons nog een bordje hapjes en sandwiches brengen: hoort allemaal bij het arrangement. Arjen, die twee jaar geleden zo’n arrangement had, voelde zich een beetje opgelicht: ”dat heb ik allemaal niet gehad!” Het bier vloeide rijkelijk en het bittergarnituur wat we kregen smaakte daar lekker bij.

Om half 6 werden de ‘twee-tweetjes’ (de mensen met het arrangement dus) voor het aperitief in het restaurant verwacht, maar omdat het nog zo lekker weer was hebben we gevraagd of we niet buiten konden eten. Dat mocht, dus we hebben het hele terras verbouwd. Eehhh… Met toestemming hoor, ook al was Frank erbij!
De ‘twee-tweetjes’kregen een Kir Royal (“ da’s champagne voor mietjes!”), de anderen een biertje en de menukaart. Na het vele bier moest er natuurlijk nog geplast worden, maar dat gaat niet zomaar in Roermond! Om gebruik te maken van het toilet moest er eerst een pasje opgehaald worden bij de receptie, de zgn. ‘plaspas’……

De keuze voor het eten was snel gemaakt: ”doe maar asperges”. De ‘twee-tweetjes’kregen een heerlijk 3-gangen menu, de rest bestelde zelf wat lekkers. En met koffie (hoewel ik liever cappuccino had, maar ja, da’s voor mietjes) zat iedereen nog na te genieten van de gezelligheid.
Met een volle maag gingen we de zaal in en om 8 uur zou het beginnen. De hele week hebben we de cd’s gedraaid en de muziek vonden we meteen erg mooi, bij de cd-presentatie al, dus dat wordt genieten.
We zaten vooraan en dan lijkt het met zoveel mensen op het podium erg chaotisch. Er wordt verschrikkelijk goed gezongen en de muziek is live nog mooier dan op de cd. Maar voor de rest moest ik erg wennen en ik was dan ook blij dat het pauze was. In de pauze even van gedachten gewisseld met de anderen en toen op naar de 2e helft. Het begon meteen lekker met ‘The man with remarkable talents’. Toch wel prettig dat de muziek al niet meer zo vreemd is. Nu alleen de teksten nog leren….. Ze doen het allemaal fantastisch. Tjonge, wat zitten er veel kippenvelnummers (of is het kippevellennummers, vrij naar Hans) bij! Het laatste nummer vind ik zelf niet zo’n mooie afsluiter en ik werd er een beetje sip van. Maar misschien is dat juist goed en zit je helemaal in het verhaal. Tijd voor een borrel en een praatsessie.
Want ja, het is een hele zit. En heel anders dan Merlin. En het moet zeker nog groeien. Maar dat hebben we met Merlin wel gezien: de laatste show was toch compleet anders dan de eerste! Het moet nog wennen. En er ging nog wel het één en ander mis, maar dat mag in het begin.
Na eventjes gekletst te hebben met een paar Kayakkers, gingen we het theatercafé in. Natuurlijk werd de voorstelling nog even doorgesproken; vooral de rapversie van ‘Fresh air…’viel erg in de smaak! Ook de afsluitende vakantiedia’s werden gewaardeerd, alleen hadden de heren onder ons gehoopt op een mooie dame in bikini op het strand...
Helaas wilde het personeel van het theatercafé wéér op tijd naar huis, dus om kwart over één liepen we naar buiten. Frank, Paul en Arjen gingen nog een shoarma’tje scoren, de rest zocht de kamer op (“hé, mietjes!”).
Op alle kamers werd behoorlijk hard geslapen (“dat heet geen snurken”) en na een korte nachtrust schoven we op tijd aan voor een lekker ontbijt. Kannen met koffie werden aangerukt om de hoofden weer fris te krijgen en al snel zat iedereen te smullen van het ontbijt. Jullie begrijpen wel dat dat voor ons de hoofdingrediënten zijn van weekendjes weg: eten en drinken!
Na het ontbijt - waarom liep het restaurant toch zo snel leeg toen wij binnen zaten? – hebben we uitgecheckt en toen we de rekening zagen wisten we: hier komen we graag nog een keertje terug en nemen we ALLEMAAL een arrangement!

Na nog wat rondgehangen te hebben in de lobby slenterden we door Roermond, op zoek naar een gezellig terras. In het zonnetje zaten we te genieten van een drankje, mooi uitzicht op de natuur tussen de 20 en 30 jaar en prachtige achtergrondmuziek van een carillon. Prachtig, ja… Na nog een poging gewaagd te hebben om aan asperges te komen – slechts één kraam en veel te duur – besloten we om langzamerhand richting Veghel te gaan. Want ja, we hadden vanavond nog een concert.
Onderweg nog gezocht naar asperges: velden genoeg, maar je kon er niks kopen. In Veghel gingen we meteen op zoek naar een terras, want het was nog steeds erg mooi weer. En er was al zó lang geen bier gedronken. Maar het 2e biertje van die dag smaakte niet. De logica: “Het 1e biertje smaakt nooit lekker”. “Ja maar, dit is je 2e biertje al”. “Ja maar als er meer dan een uur tussen 2 biertjes zit, is het 2e biertje weer het 1e biertje” (dit was een een-tweetje tussen Hans en Frank). Hum…..
Na wat gehang – het is best vermoeiend hoor, zo’n weekend eten en drinken – geklets en veel lol werd het alweer tijd voor een hapje. Dus op naar een eetcafé.
De terrassen werden gekeurd en toen we ergens ‘saté met friet’zagen staan, besloten we om het hier maar ‘ns gezellig te maken. Arjen moest nog even ‘pennen’ en toen hij terug kwam zei hij dat er om de hoek een aspergemenu te krijgen was. Ja hoor, daar trappen we dus mooi niet in!
De ‘bierviltjestactiek’werd weer gebruikt om niet aan wiebelende tafeltjes te hoeven zitten. Da’s het voordeel als je ‘veel terrassen doet’: je wordt er steeds handiger in. Iedereen zocht iets lekkers te eten uit (spareribs, saté en kipspies). Aan de broodnodige vitamines werd ook gedacht hoor, want er lag een blaadje sla op het bord. Het smaakte erg lekker maar natuurlijk moest er nog wel een toet komen: “een dame blanche is eigenlijk voor mietjes, maar vooruit…..”. Na een laatste kopje koffie om wakker te blijven liepen we naar het theater. We kwamen langs een restaurant: “vandaag aspergemenu voor 30 euro”……

Bij de Blauwe Kei werden de jassen opgehangen, behalve die van Margreet:”ik hou mijn tas bij me!” en na een tijdje konden we de zaal in. Deze show ging een stuk beter dan die van gisteren en het publiek was ook veel enthousiaster. Wat een verschil met de show van gisteren! Stiekem zat ik alweer in m’n agenda te kijken welke shows we nog meer mee kunnen pikken…. Ja, Nostradamus gaat echt heel mooi worden! En misschien nog wel mooier dan Merlin!

Na nog eventjes nagekletst te hebben, besloten we tegen twaalven om maar ‘ns richting de Heimat te gaan. De vermoeidheid begon nu echt toe te slaan en het was nog een stukkie rijden. Na van iedereen afscheid te hebben genomen - “tot volgende week!”- gingen we naar huis, met Nostradamus in ons midden. Door ons geklets misten we natuurlijk weer een afslag - “ja, maar misschien komen we zo nog wel langs aspergekramen (midden in de nacht?)”. Om kwart over 1 waren we thuis en konden we eindelijk een flinke borrel drinken op een supergezellig weekend.

Ja, het was weer erg gezellig! Er zijn veel nieuwe woorden, uitdrukkingen en liedjes ontstaan. Nooit zal ik meer langs een Hema kunnen lopen, zonder te zingen: ”Midden in de winternacht, ging de Hema open….”

Hans/Liesbeth

PS. Verzoek van Hans en Arjen: wil degene die alsmaar de dingen in de lift zet, ze a.u.b. meenemen? Hans en Arjen bleven maar bezig om ze op te ruimen!